In de schaduw van de bloeiende meisjes by Marcel Proust

Author:Marcel Proust
Language: nld
Format: mobi
ISBN: 9023401379
Publisher: De Bezige Bij
Published: 2002-01-01T23:00:00+00:00

Als het regende—iets wat Albertine overigens niet deerde, die je soms in haar gummi-jas hard trappend door een stortbui kon zien fietsen—brachten we de dag in het Casino door, waarvan ik indertijd vond dat je er onmogelijk niet naar toe kon gaan. Ik had diepe minachting voor de dochters d'Ambresac die er nooit een voet over de drempel hadden gezet. En ik hielp mijn vriendinnen graag een handje met het voor de gek houden van de dansleraar. We hadden van de beheerder of van leden van het personeel die zich een directeursgezag aanmatigden meestal een paar vermaningen aan te horen, omdat mijn vriendinnen, zelfs Andrée, die ik om die reden de eerste dag voor zo dionysisch had gehouden, en die daarentegen verstandelijk van aard en nogal broos was en dat jaar erg met haar gezondheid had te kampen, maar desondanks minder aan haar gestel gehoorzaamde dan aan de spirit van een leeftijd die alles en iedereen meesleept en niet maalt om ziek of gezond, niet van de hall naar de grote zaal konden gaan zonder een aanloop te nemen en over alle stoelen heen te springen, om al glijdend over de vloer terug te komen, hun evenwicht bewarend met bevallig gebaar, al zingend, en zo alle takken van kunst, in die prille jeugdigheid, te verenigen op de wijze der oude dichters voor wie er nog geen verschillende genres bestonden en die in één episch gedicht landbouwvoorschriften en godsdienstonderricht door elkaar berijmden.

Diezelfde Andrée die me de eerste dag de onverschilligste van allemaal had geleken was oneindig veel liever en fijngevoeliger dan Albertine, tegenover wie ze de tedere toegenegenheid had van een oudere zuster. Ze kwam in het Casino naast me zitten en kon—in tegenstelling tot Albertine—een walsje afslaan of, als ik moe was, zelfs het hele Casino laten varen om naar het hotel te komen. Ze gaf aan haar vriendschap voor mij, voor Albertine, uiting met een genuanceerdheid waaruit een verrukkelijk inzicht sprak in 's mensen hart, wat misschien voor een deel een gevolg was van haar zwakke gezondheid. Ze had altijd een vrolijke glimlach ter vergoelijking van de kinderlijkheden van Albertine die met naïeve felheid liet zien hoe onweerstaanbaar ieder pleziertje haar aanlokte en die niet, zoals Andrée, onomwonden de voorkeur kon geven aan wat praten met mij...

Als het bijna tijd was voor een koffiemaaltijd die op de golfclub werd gehouden, en we waren op dat ogenblik allemaal samen, dan maakte ze zich op om te gaan en zei tegen Andrée: 'Nou Andrée, waar wachtje op? Je weet toch dat we naar de golfclub moeten?'—'Nee, ik blijf wat met hem zitten praten,' antwoordde Andrée met een knikje naar mij. —'Maar je weet toch dat madame Durieux je heeft uitgenodigd,' riep Albertine, alsof Andrée's plan om bij mij te blijven alleen te verklaren was als een blijk van haar onkundigheid van het feit dat ze was uitgenodigd.—'Hé toe nou, kind,' antwoordde Andrée, 'doe niet zo idioot.' Albertine drong niet verder aan, uit angst dat haar werd gevraagd om ook te blijven.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.